بررسی سندروم دکرون، علل، پیشگیری و راه های درمان

درمان سندرم دکرون

سندروم دکرون یا تنوسینوویت دکرون به تورم دردناک اطراف تاندون‌های انگشت شست دست گفته می‌شود. انجام حرکات مکرر با انگشت شست و مچ، مهم‌ترین علت این بیماری محسوب می‌شود. خوشبختانه، علائم بیشتر افراد مبتلا به این بیماری با بستن آتل و استراحت بهبود می‌یابند. در موارد نادر، جراحی برای کاهش فشار در غلاف تاندون ضروری است. در ادامه، به هر آنچه که باید درباره این بیماری بدانید مانند علل ابتلا، علائم، روش‌های پیشگیری، روش‌های درمان و عوارض عدم درمان آن می‌پردازیم.

سندروم دکرون چیست؟

التهاب دردناک اطراف تاندون‌های انگشت شست دست با نام‌های سندروم دکرون و تاندونیت دکرون شناخته می‌شود. تاندون‌ها که بافت‌هایی انعطاف‌پذیر و محکم هستند، عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. زمانی که عضله‌ای را منقبض می‌کنید، این تاندون‌ها استخوان‌های متصل را می‌کشند و باعث حرکت آن‌ها می‌شوند.

دو تاندون که انگشت شست را به مچ متصل می‌کنند، به‌آسانی در تونلی بافتی به نام غلاف می‌لغزند. اگر غلاف اطراف تاندون‌های انگشت شست متورم یا ضخیم شود، گفته می‌شود فرد دچار این بیماری شده است. هنگامی که از انگشت شست و مچ خود استفاده می‌کنید، این تورم اصطکاک اضافی ایجاد می‌کند و باعث می‌شود حرکت‌دادن انگشت شست و مچ دردناک و دشوارتر شود. در این بیماری، درد در نزدیکی قاعده انگشت شست ایجاد می‌شود و به ساعد گسترش می‌یابد.

علل ابتلا به سندروم دکرون

هر چیزی که بتواند تاندون‌های انگشت شست را تحریک کند، می‌تواند فرد را دچار این بیماری کند. متداول‌ترین علل ابتلا به این بیماری عبارت‌اند از:

  • استفاده بیش از اندازه از انگشت شست و مچ
  • در دست‌گرفتن مکرر چیزی مانند استفاده از چکش یا ابزارهای دیگر در محل کار یا هنگام انجام ورزش‌هایی مانند تنیس، راکت‌بال یا اسکی
  • بیماری‌هایی مانند آرتریت انگشتان دست که باعث ایجاد التهاب می‌شوند
  • ضربه مستقیم به مچ یا انگشت شست و آسیب‌های دیگری مانند دررفتگی مچ دست

راه های پیشگیری از سندروم دکرون

بهترین روش برای پیشگیری از بیماری، اجتناب از استفاده بیش از اندازه از مچ‌ها و انگشتان شست است. سایر روش‌های پیشگیری این بیماری عبارت‌اند از:

  • در هنگام انجام فعالیت‌های بدنی مانند ورزش یا فعالیت‌های کاری، تکنیک‌های صحیحی را یاد بگیرید و از وسایل محافظتی مناسبی استفاده کنید
  • تمرینات یا فعالیت‌های جدیدی را برای جلوگیری از آسیب انجام دهید
  • اگر حرکات مکرری را با انگشتان یا مچ خود انجام می‌دهید، استراحت کنید
  • اگر دردی را در مچ خود احساس می‌کنید، آن را نادیده نگیرید و از انجام فعالیت بدنی خودداری کنید
  • پس از فعالیت شدید، استراحت کنید تا بدن بهبود یابد

ورزش بیماری دکرون

علائم ابتلا به بیماری سندروم دکرون

درد در مچ دست در نزدیکی انگشت شست که به ساعد و انگشت شست گسترش می‌یابد، متداول‌ترین علامت این بیماری محسوب می‌شود. این درد ممکن است به‌صورت ناگهانی آغاز شود و با گذشت زمان، بدتر شود. همچنین اگر از دست، مچ یا انگشت شست خود استفاده کنید، این درد بدتر خواهد شد. دیگر علائم این بیماری عبارت‌اند از:

  • تورم
  • صدای ترکیدن چیزی در مچ هنگام حرکت‌دادن انگشت شست
  • سفتی انگشت شست
  • بی‌حسی در مچ یا انگشت شست

درمان بیماری سندروم دکرون

دکتر متخصص مچ دست ممکن است روش‌های زیر را برای درمان سندرم دکرون به شما پیشنهاد دهد:

درمان‌های خانگی سندرم دکرون

درمان‌های خانگی این بیماری عبارت‌اند از:

  • گذاشتن یخ روی مچ: با گذاشتن یخ روی مچ خود، می‌توانید تورم و درد را کاهش دهید. بسته‌های یخ را درون حوله بگذارید و حوله را چند بار در روز و به مدت ۲۰ دقیقه روی مچ خود بگذارید
  • استراحت: از مچی که دچار سندروم دکرون شده است، استفاده نکنید. از ورزش یا انجام حرکات مکرر به‌ویژه حرکاتی که شما را دچار این سندرم کرده‌اند، خودداری کنید
  • بریس یا آتل: این دو می‌توانند مچ و انگشت شست شما را در جای خود نگه دارند تا فشار روی تاندون‌های انگشت شست کاهش یابد

دارودرمانی سندرم دکرون

پزشک فوق‌تخصص دست ممکن است داروهای زیر را تجویز کند:

  • داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی: داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بدون نسخه می‌توانند التهاب و درد را کاهش دهند. بدون مشورت با پزشک، این داروها را بیش از ۱۰ روز مصرف نکنید
  • کورتیکواستروئیدها: این داروهای ضدالتهابی به غلاف تاندون تزریق می‌شوند. علائم بیشتر افراد پس از تزریق این داروها به‌صورت کامل بهبود می‌یابند

درمان سندرم دکرون با ورزش

پزشک ممکن است تمرینات ورزشی یا کشش‌هایی را برای افزایش قدرت و انعطاف‌پذیری مچ به شما پیشنهاد دهد. در دست‌گرفتن یک توپ تنیس، متداول‌ترین ورزش بیماری دکرون محسوب می‌شود. تنها کافی است توپ تنیس را برای چند دقیقه در دست بگیرید و سپس برای چند دقیقه استراحت کنید. اگر دردی را احساس نمی‌کنید، این ورزش را با فشار بیشتری انجام دهید. اگر کشش یا تمرینی باعث ایجاد درد در مچ می‌شود، از انجام آن خودداری کنید و با پزشک خود ملاقات کنید.

درمان سندروم دکرون با جراحی

جراحی برای بسیاری از افراد مبتلا به این سندرم ضروری نیست؛ ولی، اگر درمان‌های دیگر نتوانند کمکی به کاهش علائم شما بکنند، پزشک جراحی را به شما پیشنهاد خواهد کرد. جراحی برای درمان این بیماری معمولا سرپایی است و می‌توانید همان روز به خانه بروید. در این جراحی، جراح برش کوچکی را در غلاف اطراف تاندون‌های انگشت شست ایجاد می‌کند تا تاندون‌ها فضای بیشتری را برای حرکت‌کردن داشته باشند.

عوارض عمل جراحی دکرون

عوارض عمل جراحی سندروم دکرون عبارت‌اند از:

  • عوارض زخم: تورم، کبودی، خونریزی، تجمع خون در زیر زخم، عفونت و باز شدن زخم
  • جای زخم: جای زخم ممکن است کمی ‌ضخیم و قرمز شود؛ ولی، با گذشت زمان، برطرف خواهد شد. پس از ترمیم زخم، از روغن یا کرم برای بهبود جای زخم استفاده کنید
  • آسیب به عصب: در برشی که جراح در مچ ایجاد می‌کند، شاخه‌های کوچکی از عصب وجود دارند. در برخی اوقات، اگر این اعصاب در طول جراحی آسیب ببینند، ممکن است پشت مچ دچار بی‌حسی شود
  • سفتی: تمرینات ورزشی می‌توانند به بهبود سفتی دست کمک کنند
  • سندرم درد منطقه‌ای پیچیده: حدود ۵% از افراد دارای اعصاب بسیار حساسی به جراحی هستند. این افراد پس از جراحی دچار سفتی، تورم و درد دست خواهند شد
  • حرکت تاندون: تقسیم غلاف تاندون ممکن است باعث شود که هنگام خم‌کردن مچ، تاندون از سمتی به سمت دیگر حرکت کند. اگر دچار این عارضه‌ شوید، فقط احساس عجیبی خواهید داشت و با مشکل دیگری روبه‌رو نخواهید شد

ورزش بیماری دکرون

عوارض عدم درمان سندروم دکرون

سندروم دکرون قابل‌درمان است و معمولا مشکلی کوتاه‌مدت است؛ ولی، اگر اقدامی برای درمان آن انجام ندهید، ممکن است به جراحی نیاز داشته باشید و عوارضی را تجربه کنید. همچنین اگر فشار زیادی را روی تاندون‌های انگشت شست خود وارد کنید، غلاف تاندون ممکن است بترکد و تاندون پاره شود. در موارد نادر، اگر این سندرم را درمان نکنید، ممکن است برخی از عملکردها یا دامنه حرکتی انگشت شست و مچ را برای همیشه از دست بدهید.

جمع‌بندی

سندروم دکرون به تورم و درد غلاف اطراف تاندون‌های انگشت شست گفته می‌شود و می‌تواند حرکت مچ و انگشت شست را دشوار کند. خوشبختانه، علائم بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری با درمان‌های خانگی مانند استراحت و آتل پس از چند هفته بهبود می‌یابند.

اگر فعالیت یا سرگرمی جدیدی را شروع کرده‌اید که روی مچ و انگشت شست فشار وارد می‌کنند یا از دست‌های خود بیش از اندازه در محل کار استفاده می‌کنید، حتما این موضوع را با پزشک در میان بگذارید. پزشکانی مانند دکتر بهامین عطار می‌توانند به شما کمک کنند علائم این بیماری و مشکلات دیگری مانند کیست مچ دست را با درمان‌های کم‌تهاجمی مدیریت کنید و دوباره فعالیت‌های محبوب خود را بدون هیچ‌گونه دردی انجام دهید.

0/5 (0 نظر)